Bleitbaby aan boord

Een boek dat ik ook nog in handen heb gehad om mee te nemen als reislectuur was het meesterwerk van Charles Darwin, “The Origin of Species”. Toch maar thuisgelaten, maar ik moest er weer aan denken toen we nog voor het opstijgen al getrakteerd werden op het gejengel, gebleit en gedrein van een naar schatting 18 maand oude vrouwelijke baby.
Volgens Darwin zou alleen de sterkste overleven, en in de oertijd zou dit betekenen dat huilbaby’s er als eerste aan gingen. Want zegt zo “etenstijd!” tegen een hongerige sabeltandtijger dan een huilende baby. En dat geluid draagt echt ver, zeker in een boeing 767. Ik versta dat ze moe zijn, die baby’s, en last hebben van het drukverschil, maar wat ik niet versta is dat ze dan alle energie die ze nog hebben steken in het produceren van zo veel mogelijk decibels. Geen wonder dat de mensen in de oertijd met moeite dertig jaar werden. Gewoon “op” waren die mensen tegen dan.